 |
Outdoor Dome = Outdoor droom |
 |
Een 450 meter lange tunnel is niet zo heel bijzonder. Wat wél bijzonder is, is als er in diezelfde tunnel geen licht is. Oftewel, je ziet geen hand voor ogen. Bovendien geeft de tunnel toegang tot jouw outdoor droom. Waarschuwing: lezen van dit artikel is op eigen risico!
Als je een arrangement boekt in Domaine de Carriënta is de kans groot dat je een aantal maal die dag je ogen dichtknijpt van de spanning. Maar de kans is nóg groter dat jij je die dag nog lang zult herinneren als een geweldige ervaring. |
|
3-5-2004 door Cuny over Survival |
|
|
|
Via Ferrata - Een weg van IJzer. |
|
De wand is steil. Glibberig ook. Ook de stalen kabels waaraan ik beetje voor beetje omhoog klim zijn glad. Ik heb niet echt hoogtevrees maar van rare hoogtes roestige kabels krijg ik wel altijd een beetje een raar gevoel in mijn onderbuik. Wat trillerig. Maar gelukkig gaat dat ook altijd weel snel voorbij zodat ik na een paar minuten rustig kan ademhalen en genieten van de schoonheid om me heen. Zoals dat stromende beekje dat wild spetterend zich een weg naar het dal toe baant, wanneer ik dankzij een smal stalen bruggetje een ravijn overwin. Dit is Via Ferrata. |
|
22-4-2003 door MB over Bergsport |
|
|
|
GPS |
|
Dat de wereld de afgelopen 20 jaar kleiner is geworden is ondertussen wel duidelijk. Binnen 24 uur kun je elke plek op de wereld bereiken. In 80 dagen rond de wereld? Dan heb je alle tijd om rustig overal van te genieten en je uitgebreid te verdiepen in de zeden en gewoonten van de verre volkeren en culturen.
Ook kun je vanuit de Zweedse bossen zonder enig probleem bellen naar het thuisfront om te vragen hoe het met de kat gaat of met je PDA je mail lezen. Je zal maar zonder zitten..
|
|
22-4-2003 door Olof over Wandelen |
|
|
|
Everest 2002 |
|
De nieuwsberichten volgen snel, daarom verzamelen we hier de voorgaande berichten over de Eneco-Everest 2002 expeditie |
|
28-5-2002 door Olof over Bergsport |
|
|
|
De West Highland Way |
|
We hebben net de gevangenis van Rob Roy gevonden, de roemruchte Schotse Robin Hood. Het oeverpad langs Loch Lomond slingert weer omhoog zodat we iets droger lopen... |
|
21-6-2001 door Mirjam van Musscher over Wandelen |
|
|
|
Wandelen in Madeira’s Hof van Eden |
|
Sinta a natureza à sua volta
Steeds luider klinkt het geraas van neerstortend water. We moeten vlakbij de Caldeirão Verde, de Groene Ketel, zijn. Het pad slingert door een van de meest afgelegen en wildste plekken van Madeira. En een van de mooiste. |
|
1-6-2001 door Els Spanjer over Wandelen |
|
|
|
Namasté per ATB |
|
Zie je het al voor je? Met je vol gepakte rugzak op je rug en je ATB aan je hand loop je de luchthaven van Kathmandu af. Voor het eerst ben je in Azië, voor het eerst raken de banden van je bike de Nepalese bodem. Je kijkt om je heen, snuift de geur van dit nieuwe continent tot diep in je longen naar binnen en hebt zin om er tegenaan te gaan. In een keer die totaal andere wereld en die drukte. Dit is een moment om nooit te vergeten!
|
|
19-3-2001 door Jeroen van Elswijk over Fietsen |
|
|
|
2000 km op de step |
|
Rudy van Bork kan zijn buitensportverleden niet vergeten. Tegenwoordig beleggingsadviseur, maar toch op zoek naar een sportieve uitdaging |
|
8-3-2001 door Rudy over Fietsen |
|
|
|
|
LOCO BILBAO |
|
Enkele jaren geleden kwam ik voor het eerst in Bilbao; een stad vol tegenstellingen.
Aan de randen van de stad ligt een uitgestrekt havengebied met oude verroeste schepen, containers en hier en daar een enorme berg oud ijzer. Wanneer je je met de auto over de drukke autobaan een weg baant naar het centrum echter, zie je de omgeving veranderen. De oude half verzakte gebouwen zijn mooi op een heel eigen speciale manier, maar maken na verloop van tijd plaats voor sierlijke statige huizen met balkons en veranda’s. Brede avenues worden afgewisseld met smalle steegjes en sierlijke uitgestrekte pleinen met fonteinen. Het was een doodgewone dag in een grote Spaanse stad. Mensen rennen de metro in en uit. Postduiven vliegen op. Op een bankje in het park zit een oude man rustig in de zon aan een ‘shaggie’ te zuigen.
Met twee vrienden was ik enkele weken daarvoor aan een originele ‘surfari’ begonnen. We hadden de auto helemaal vol gegooid met alles wat we onderweg nodig dachten te hebben; een tent, surfboards, klimuitrusting en skateboards. We waren drie cowboys op weg naar vrijheid. Terwijl het asfalt verder onder onze auto doorschoof, bevonden we ons steeds zuidelijker langs de kust van de Atlantische Oceaan. We waren op zoek naar de beste golven, klimwanden en skateboard-downhills die we ooit gezien hadden en hadden het super. Waar we ‘s avonds zouden slapen? We zagen het allemaal wel.
Doordat zo’n beetje alle campings aan de Franse kust volledig afgeladen waren met toeristen, restte ons meestal slechts het luchtbed op een verlaten stukje duingebied om de nacht door te brengen. Maar na dit enkele weken te hebben volgehouden en herhaaldelijk door het felle licht van een zaklamp van de locale gendarmerie uit dromenland te zijn gesleurd, begon de behoefte aan een serieus bed pas echt grote vormen aan te nemen. We gingen voor een hotelletje in down-town Bilbao! Na anderhalf uur ‘survival of the fittest’ met de auto door het centrum, hadden we eindelijk een ‘plekkie’ gevonden in een oude ondergrondse parkeergarage, waar we ons omkleedden en ontdekten dat de buitenspiegel van een Opel Corsa in combinatie met het kunstlicht van de garage de perfecte omstandigheden vormden om onze door zon, zee en zand verlopen koppen van baardgroei te ontdoen. Al kamperende leert men!
Als eerste op ons programma stond het Guggenheim museum, de highlight van Bilbao. Gelukkig was een van mijn metgezellen architect in wording en hij kon ons, terwijl hij zijn ogen uitkeek bij dit fantastische gebouw, wel het een ander bijbrengen. Wat een architectuur. Vormen in metaal en glas die zich nauwelijks laten beschrijven; rond, vierkant rechthoekig of gewoon fantasie. En dat allemaal half op het land en half in het water. Iemand die Bilbao bezoekt, mag dit ongelooflijke bouwwerk zeker niet missen. Sterker nog, als er een museum was waarin men mooie musea kon zetten, dan zou het Guggenheim daarvan het pronkstuk zijn.
Na de hele dag lekker door het centrum geslenterd te hebben, telkens onderbroken door het bezoek aan een gezellig terras, was het moment aangebroken om ons op een leuk restaurant en het hierop volgende nachtleven te gaan richten. Bilbao is een levendige stad. Dat blijkt alleen al uit de vele kroegen, restaurants, bistro’s en discotheken die er te vinden zijn. We aten een echte Noord-Spaanse vleesmaaltijd op een dakterras van een klein restaurantje, wat gevestigd was aan een oude stadswal en ons tot ver over de stad liet uitkijken. Wat een uitzicht! Toen de zon verdwenen was, begaven we ons weer naar ‘beneden’, waar de stad in een groot feest veranderd was. En hoewel wij eigenlijk helemaal niet van die discogangers zijn, kon op deze avond niemand ons tegenhouden. We ontmoetten wat ‘locals’, die ons (af en toe met gevaar voor hun en ons leven) met een kleine fiat de hele stad door scheurden en een tour gaven langs de beste ‘tenten’. Toen we de volgende ochtend met pijn in de knikker het daglicht opnieuw tot onze ogen toelieten, beëindigden we ons korte, maar krachtige bezoek aan deze machtige stad met een uitgebreid ontbijt op een van de vele terrassen. Vers brood, jus d’orange en een lekker ‘bakkie’ koffie. Wat kan het leven toch super zijn!
Ga jij ook ‘loco in Bilbao’? Vanaf de Labyrinth- en Hikkaduwabestemming ‘Lekeitio’ (pag, 50 en 118 van het Travelzine) organiseert de reisleiding een wekelijkse trip, waarbij je je zowel in het dag- als nachtleven van deze stad kunt storten. Jeroen van Elswijk, reisleider en outdoorinstructeur Lekeitio. Vraag Travelzine aan op
www.labyrinth.nl/travelzine |
|
12-2-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Surf’s Up Dude! |
|
Voor iedereen die een beetje filosofisch is ingesteld, of hij nu surft of niet, komt het er een keer van. Je loopt op het strand, tuurt een beetje in de rondte en kijkt en luistert naar de golven. Al duizenden keren heb je de zee gezien, maar nog nooit had je je afgevraagd: Waar komen die golven toch eigenlijk vandaan? Hoe ontstaan ze? Waarom is de zee soms een grote woeste schuimbak en soms zo glad als een spiegel? En waarom hebben die mensen in die rubberen pakken die die planken onder hun arm dragen altijd zo ontzettend veel lol? |
|
14-1-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Van de zuidpool naar huis... |
|
Begin januari hield het mailen van de beide poolgangers op; het kostte ze teveel energie en het leek zo zinloos... Maar gelukkig hebben ze zich bedacht. We worden zo weer op de hoogte gehouden van de lange tocht terug |
|
13-1-2001 door Olof over Extreme |
|
|
|
Van de Zuidpool... |
|
Na een paar warme dagen en heimelijk verstuurde mail van het onderzoekscentrum op de pool zijn Marco en Wilco aan de terugreis begonnen: |
|
10-1-2001 door olof over Extreme |
|
|
|
Op de zuidpool |
|
Na een barre tocht die niet overal even vlekkeloos verliep is ook de 4de expeditie van 'origin to the source' geslaagd! |
|
28-12-2000 door Olof over Extreme |
|
|
|
Op twee wielen |
|
Het is warm weer en we besluiten de reis voort te zetten naar het zuiden, naar Falsterbo. Hier komen de trekkende mensen en de trekkende vogels samen op een klein veldje aan de rand van de heide |
|
15-12-2000 door Olof over Motorized |
|
|
|
Een emotionele wasbeurt |
|
De fiets is superlicht. Toch gaat het me niet makkelijk af. De helling is dan ook niet zo'n beetje steil. Met mijn hele lichaam leun ik op de pedalen om toch maar vooruit te komen. Nog maar vijf meter. Mijn rug lijkt inmiddels op de befaamde Niagara waterval. Ik pers de laatste lucht uit mijn uitgeputte lichaam zodat de fiets over de top schiet. Ik heb het gehaald! En nu het leuke gedeelte. Want ook hier geldt: what goed up, must go down! |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Fietsen |
|
|
|
Er valt nog zoveel te ontdekken |
|
Een flink uitgevallen bruine bergmarmot springt over de motorkap van onze 4x4 terreinwagen. Zijn pootjes maken een licht tikkend geluid op de haast nieuwe lak van de Landrover. De noeste auto is een eenvoudige hindernis voor het beestje. Met drie behendige sprongen is hij eroverheen en weer verdwenen. Ik schrik en mors hete thee over m'n hand. Laurence (de gids en chauffeur) lacht, moet de andere kant op kijken om het niet te laten merken. Ik schenk een nieuw kopje in en kijk om mij heen. Wat zijn de Alpen toch mooi. Het kleine beekje waar we staan te pauzeren maakt een zacht gorgelend geluid terwijl het zich een weg baant door de met mooi groen mos bedekte natuurstenen. |
|
8-12-2000 door Jeroen hoevenberg over Motorized |
|
|
|
Hydrospeed Help je hersens te ontspannen. |
|
Bruisend en kolkend, zuigt het water me mee. Glimmende koppen van rotsen met een hoedje van glibberig alg doemen af en toe vervaarlijk voor me op. Rustig blijven is het devies en met ijzige kalmte, bijna even ijzig als het water van de rivier, beweeg ik mijn zwemvliezen op en neer om het gevaar te ontwijken. |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Watersport |
|
|
|
